Według WHO co roku co druga osoba na planecie jest zarażona robakami pasożytniczymi. Wiele osób uważa, że robaki pasożytnicze nie są zbyt szkodliwe dla zdrowia. Jednak nie wszystko jest takie proste: robaki pasożytnicze mogą infekować ważne narządy wewnętrzne: serce, płuca, mózg.
Robaki - kim one są?
Robaki pasożytnicze mogą wybrać ciało człowieka, zwierzę, roślinę jako żywiciela. W sumie są trzy klasy robaków:
- tasiemce.Ta klasa obejmuje około 3, 5 tysiąca rodzajów robaków. Długość pasożytniczych robaków waha się od kilku mm do 10-15 metrów;
- przywry.Pasożyty otrzymały swoją nazwę dzięki obecności przyssawek, za pomocą których otrzymują składniki odżywcze. Ciało ludzkie może zarazić około 4 tuziny gatunków przywr. Z reguły długość robaków nie przekracza 5 cm;
- okrągłe robaki.Ta klasa robaków ma ponad 24 tysiące gatunków. Robaki obłe mają kształt wrzeciona. Zwykle ich długość nie przekracza 0, 5 metra.
Robakami można zarazić się na różne sposoby. Jednak najczęściej inwazja pasożytnicza występuje z następujących powodów:
- Słaba higiena rąk.
- Niemyte warzywa, owoce; niedogotowane lub niedogotowane mięso, ryby - stosowanie takich produktów wielokrotnie zwiększa ryzyko zarażenia pasożytami.
- Przechowywanie żywności otwartej poza lodówką. Owady mogą przenosić jaja robaków pasożytniczych na żywność przechowywaną bez opakowania.
- Kontakt ze zwierzętami.
![przyczyny zakażenia organizmu pasożytami](/images/artykuły/831/przyczyny%20zakażenia%20organizmu%20pasożytami.jpg)
Główne objawy obecności pasożytów w organizmie:
- nudności, wymioty, biegunka;
- utrata masy ciała;
- wysypki alergiczne;
- wzdęcia;
- swędzenie w odbycie;
- zgrzytanie zębami we śnie.
Jakie robaki są najczęściej spotykane w Rosji? Rozważ najczęstsze rodzaje pasożytniczych robaków i wywoływane przez nie choroby.
Tasiemce
Korpus tasiemca składa się z członów, których łączna liczba waha się od 3 do 5000. Głównym elementem mocowania robaka jest głowa, dodatkowymi są przyssawki, haczyki.
Najczęstsze przyczyny tasiemców to:
- difylobotrioza;
- teniarinhoses;
- tenioza.
![tasiemca, pasożyta ludzkiego ciała](/images/artykuły/831/tasiemca,%20pasożyta%20ludzkiego%20ciała.jpg)
Difylobotrioza
Czynnikiem wywołującym chorobę jest tasiemiec szeroki atakujący jelito człowieka. Rozwój jaj robaków następuje w wodzie słodkiej. Schemat wchodzenia tasiemca do ludzkiego ciała jest następujący:
- Jaja robaka są połykane przez skorupiaki żyjące w zbiorniku.
- Zainfekowane skorupiaki są zjadane przez ryby.
- Osoba zostaje zarażona pasożytem, jedząc ryby, które przeszły niewystarczającą obróbkę cieplną.
Symptomatologia choroby rozwija się 1, 5 miesiąca po zakażeniu. Głównym objawem patologii jest obecność białawych fragmentów robaków w kale.
Przyłączając się do błony śluzowej jelit, tasiemiec wchłania dużą ilość witaminy B12. Z tego powodu osoby z difylobotriozą często zapadają na anemię. Ponadto tasiemca może powodować wzrost wątroby, śledziony, niedrożność jelit.
Teniarinhoz
Czynnikiem wywołującym chorobę jest bydlęcy tasiemca, który żyje głównie w jelicie cienkim człowieka. W swoim cyklu rozwojowym robak helmint zastępuje dwóch żywicieli: pośrednim jest bydło, głównym jest człowiek. Tasiemiec bydła może żyć w organizmie przez 20 lat, rozmnażając się i powodując szkody dla zdrowia.
Zazwyczaj ludzie rozwijają teniarinhose po zjedzeniu niedogotowanej lub niedogotowanej wołowiny.
Choroba często przebiega bez wyraźnych objawów i jest wykrywana przypadkowo, gdy osoba widzi w kale elementy robaków pasożytniczych. U niektórych osób oprócz głównych objawów zakażenia robakami pasożytniczymi może wystąpić zespół bólowy po prawej stronie przedniej ściany jamy brzusznej.
Dorosłe robaki są w stanie penetrować wyrostek robaczkowy, przewód trzustkowy, drogi żółciowe, wywołując w nich ostre procesy zapalne. W przypadku wielu inwazji pasożytniczych może rozwinąć się niedrożność jelit.
![pasożyta tasiemca bydła](/images/artykuły/831/pasożyta%20tasiemca%20bydła.jpg)
Tenioza
Czynnikiem sprawczym choroby jest tasiemca wieprzowego, który początkowo atakuje jelito cienkie człowieka. Infekcja u ludzi występuje w wyniku spożycia surowej lub nieprawidłowo ugotowanej wieprzowiny.
Pasożyt może przenikać do różnych narządów i tkanek, powodując ból brzucha, pleców, kończyn. Patologia jest najkorzystniejsza, gdy robak jest zlokalizowany w podskórnym tłuszczu i tkance mięśni szkieletowych. Kiedy robaki wnikają do mięśni oka, powodują spadek ostrości wzroku, łzawienie i światłowstręt. Klęska wieprzowego łańcucha mózgu może być śmiertelna.
Frajerzy
Przywry mają kształt liścia i mają wysoką zdolność rozmnażania się w różnych okresach cyklu życiowego. Rozmnażanie robaków jest możliwe nie tylko seksualnie z zapłodnieniem, ale także bez niego. Oprócz przyssawek robaki mają wiele haczyków i kolców, dzięki czemu niezawodnie przyczepiają się do błon śluzowych narządów.
![gatunki pasożytów przywry](/images/artykuły/831/gatunki%20pasożytów%20przywry.jpg)
Typowe patologie powodowane przez przywry:
- fascioliasis;
- opisthorchiasis;
- paragonimoza.
Fascioliasis
Fascioliasis występuje, gdy wątroba lub woreczek żółciowy są uszkodzone przez przywrę wątrobową. Zasadniczo infekcja występuje podczas jedzenia warzyw, do których używano wody z otwartych zbiorników.
Oprócz standardowych objawów infekcji pasożytami, osoba może doświadczyć ataków astmy, którym towarzyszą duszność, zaczerwienienie twarzy, rozszerzone źrenice i tachykardia. Jeśli osoba dorosła spowodowała niedrożność dróg żółciowych, rozwija się żółtaczka obturacyjna. Oznaki patologii:
- skurcze w prawym podżebrzu;
- zażółcenie skóry;
- gorączka;
- bezbarwny kał.
Opisthorchiasis
Czynnikiem wywołującym chorobę jest przywra kotów. Nazwa pasożyta wynika z faktu, że oprócz ludzi często infekuje koty i inne ssaki jedzące ryby.
![pasożytnicza przywra kotów](/images/artykuły/831/pasożytnicza%20przywra%20kotów.jpg)
Z reguły przywra kotów atakuje wątrobę i trzustkę, powodując stan zapalny narządów. Objawy są zróżnicowane i zależą od liczby pasożytów. Pacjent może doświadczyć:
- objawy zatrucia;
- gorączka;
- pokrzywka;
- swędząca skóra;
- ból mięśni, stawów, prawego podżebrza.
W niektórych przypadkach robaki powodują wzrost węzłów chłonnych, rozwój żółtaczki. Przewlekła postać patologii często prowadzi do zapalenia wątroby, marskości wątroby.
Paragonimiasis
Winowajcą choroby jest przywra płucna, która dostaje się do organizmu człowieka wraz z zakażonymi skorupiakami.
Najpierw pasożyt wnika do jelita ludzkiego, a następnie do jamy brzusznej. Punktem końcowym jego podróży jest tkanka płucna. Ponadto robak jest w stanie przeniknąć do mózgu i wpływać na ośrodkowy układ nerwowy.
![pasożytnicza przywra płucna](/images/artykuły/831/pasożytnicza%20przywra%20płucna.jpg)
Specyficzne objawy inwazji pasożytniczej w płucach:
- ból w klatce piersiowej;
- kaszel z flegmą, która może zawierać ropę i krew;
- gorączka.
W niektórych przypadkach robaki powodują naruszenie funkcji wentylacji płuc i wymianę gazową podczas oddychania.
Okrągłe robaki
Ze względu na swoją budowę glisty (nicienie) są w stanie przetrwać nawet w ekstremalnych warunkach. Ich ciało pokryte jest trójwarstwowym workiem mięśniowo-skórnym, który niezawodnie chroni pasożyty przed wpływami zewnętrznymi.
![rodzaj pasożytów obleńców](/images/artykuły/831/rodzaj%20pasożytów%20obleńców.jpg)
Typowe choroby wywoływane przez nicienie:
- glistnica;
- enterobiasis;
- trychinoza.
Ascariasis
Rozwój choroby wywołuje ascaris, który początkowo jest utrwalony w jelicie cienkim. Średnia długość osobników dorosłych wynosi 40 cm Larwy pasożyta mogą dostać się do układu pokarmowego człowieka z nieumytymi warzywami i owocami, zanieczyszczoną wodą. Również źle umyte ręce przed jedzeniem są często przyczyną glistnicy.
Podczas wnikania larw do organizmu człowieka można zaobserwować temperaturę podgorączkową, alergiczne wysypki i kaszel z uwolnieniem klarownej plwociny. Oznaki jelitowego stadium glistnicy (biegunka, ból brzucha) obserwuje się tylko w obecności kilku pasożytów. Z reguły życie w jelitach jednego robaka przebiega bezobjawowo.
Powikłania związane z wieloma inwazjami pasożytniczymi:
- zablokowanie przewodu żółciowego;
- ropne procesy zapalne w pęcherzyku żółciowym, wątrobie;
- zapalenie wyrostka robaczkowego;
- niedrożność jelit.
Enterobiasis
Prowokatorami choroby są owsiki - małe robaki o długości do 1 cm, które wnikają do przewodu pokarmowego człowieka w taki sam sposób jak glisty.
![ludzkie pasożyty owsików](/images/artykuły/831/ludzkie%20pasożyty%20owsików.jpg)
Obecnie enterobioza jest najczęstszą patologią pasożytniczą na świecie. Zasadniczo chorobę rozpoznaje się u dzieci w wieku poniżej 10 lat.
Objawy, podobnie jak w poprzednich przypadkach, rozwijają się tylko przy wielu inwazjach pasożytniczych. Dzieci często mają biegunkę, śluz w stolcu, utrudnione i bolesne trawienie, swędzenie odbytu i nudności. Przy ciężkim przebiegu choroby mogą wystąpić skurcze kończyn. Ponadto owsiki są w stanie penetrować narządy płciowe, powodując w nich ostry stan zapalny.
Trychinoza
Ta choroba wywołuje Trichinella - jednego z najmniejszych pasożytniczych robaków. Długość pasożyta rzadko przekracza 4 mm. W stadium larwalnym robaki mogą infekować mięśnie szkieletowe. Wyjątkiem jest mięsień sercowy - tkanka mięśniowa serca. Dorośli pasożytują w jelicie cienkim.
Z reguły infekcja u ludzi występuje podczas jedzenia na wpół upieczonej wieprzowiny. Jednocześnie dla rozwoju choroby wystarczy spożyć tylko 30 g mięsa dotkniętego pasożytami.
Patologia objawia się standardowymi objawami inwazji pasożytniczej. W zaawansowanym stadium może wystąpić obrzęk powiek, twarzy, rąk i nóg, ból w dolnej części pleców, mięśni żucia. Możliwe powikłania to całkowita lub częściowa utrata ruchomości, porażenie dróg oddechowych.
Jak uniknąć inwazji robaków?
Aby zmniejszyć ryzyko zarażenia robakami pasożytniczymi, ważne jest przestrzeganie następujących wskazówek:
- Dokładnie umyj ręce przed jedzeniem, po wizycie na ulicy, w miejscach publicznych.
- Przestrzegaj prawidłowej technologii gotowania mięsa, ryb. Obróbka cieplna produktów mięsnych i rybnych powinna trwać co najmniej 20 minut.
- Nie jedz suszonych ani suszonych ryb.
- Odrobaczanie zwierząt domowych.
- Regularnie badaj się, nawet jeśli nie masz objawów patologicznych. Najpopularniejsze metody diagnostyczne to makroskopowe i mikroskopowe badanie kału. Pierwsza metoda pozwala wykryć osoby dorosłe, druga - jaja i larwy robaków.